

Integracja sensoryczna

Integracja sensoryczna (SI) to inaczej zdolność do rozumienia i porządkowania bodźców oraz informacji dostarczanych z otoczenia i z własnego ciała poprzez zmysły. Umiejętność ta pozwala dziecku zrozumieć, jak funkcjonuje otaczający je świat i nadaje sens nieustannie docierającym zewsząd bodźcom.

Jeżeli proces integracji sensorycznej jest zaburzony, mogą pojawić się problemy z nauką, zachowaniem, koncentracją, czy koordynacją. Odpowiednio dobrane ćwiczenia przez terapeutę stymulują systemy:

przedsionkowy
proprioceptywny
dotykowy
wzrokowy
słuchowy
węchowy

Sygnały, mogące świadczyć o potencjalnych zaburzeniach sensorycznych dziecka:

Nadwrażliwość na bodźce	– unika fizycznej bliskości i dotyku. – lubi nosić tylko specyficzne rodzaje ubrań, przeszkadzają mu metki. – nie lubi brudzić się klejem i farbami. – nie lubi obcinać paznokci, czesać się i myć zębów. – w głośnych miejscach staje się marudne, czy podenerwowane. – źle reaguje na głośne dźwięki, np. muzyki, odkurzacza.
Zbyt mała wrażliwość na bodźce	– -nie zauważa zadrapań, czy siniaków spowodowanych upadkiem – kolorując, bardzo mocno dociska kredkę – poszukuje głośnych dźwięków – lubi być mocno przytulane, lub samo mocno przytula.
Problemy z równowagą	– ma słabą równowagę, często upada lub się potyka – idąc po pokoju obija się o meble – ma kłopoty ze swobodnym poruszaniem się
Agresja	– łatwo wpada we frustrację, reaguje agresją na przytłoczenie odbieranymi bodźcami
Ruchliwość	– jest w ciągłym ruchu i wszędzie go pełno – cały czas trzyma coś w rączkach i tym porusza – trudno mu się skoncentrować, łatwo się rozprasza.
Opóźnienie w rozwoju zdolności ruchowych	– ma problemy z samodzielnym zapinaniem guzików, sznurowaniem butów – ma trudność uczeniu się nowych umiejętności ruchowych (łapanie piłki, jazda na rowerze) – niepoprawnie trzyma ołówek, sztućce czy nożyczki – niepewnie wchodzi lub schodzi po schodach – ma kłopoty z wycinaniem, rysowaniem po śladzie
Wybredność w jedzeniu	– unika nowych smaków – jest wybredne pod względem konsystencji spożywanych pokarmów – ma tendencję do wypychania sobie ust jedzeniem